Κρήτη: ήταν το κέντρο του Μινωικού πολιτισμού, ένας εξελιγμένος πολιτισμός της Εποχής του Χαλκού από το 2600-1150 π.Χ. Το νησί μαρτυρεί τα επιτεύγματά του με τη μορφή ανακτόρων, τάφων και ιερών τόπων. Ο Μινωικός πολιτισμός ήταν εξελιγμένος και είχε στη διάθεση του μεγάλο ναυτικό στόλο. Η πτώση του μινωικού πολιτισμού πιθανό να ξεκίνησε με κύματα τσουνάμι έπειτα από την έκρηξη του
ηφαιστείου της Σαντορίνης το 1450 π.Χ. Προς το τέλος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, οι Μινωίτες είχαν κατακτηθεί από τους Μυκηναίους που προερχόταν από την ελληνική ηπειρωτική χώρα. Στη συνέχεια, η Κρήτη ακολούθησε την κλασική πορεία της Ελλάδας και – πολύ αργότερα – της Ρώμης.

Στην Κρήτη εισέβαλαν οι Ρωμαίοι από το 69 έως 330 μ.Χ. και σε αυτήν την περίοδο καθώς και τη Βυζαντινή εποχή αυτό έφερε στην πραγματικότητα πολύ πλούτο στο νησί. Την ομορφιά και τον πλούτο των εποχών αυτών μπορούμε να δούμε και σήμερα στα ψηφιδωτά και στα μνημεία σε όλο το νησί.

Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής του 1941 στην Ελλάδα, η Κρήτη ήταν στο επίκεντρο μιας αερομεταφερόμενης εισβολής από τα Γερμανικά στρατεύματα τα οποία βρέθηκαν αντιμέτωπα με μια σθεναρή αντίσταση από τους Συμμάχους (κυρίως Βρετανούς, Νεοζηλανδούς και Αυστραλούς) και τα στρατεύματα του λαού της Κρήτης. Κατά τη διάρκεια αυτής της εισβολής πολλοί Κρητικοί εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς και οι πόλεις των Χανίων και του Ηρακλείου βομβαρδίστηκαν τόσο έντονα που μπορείτε να δείτε τα σημάδια της ακόμα και σήμερα.

Η ιστορία της Κρήτης σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό  με μύθους όπως όταν ο βασιλιάς της Κρήτης, Μίνωας, αρνήθηκε να θυσιάσει έναν ταύρο στους Έλληνες Θεούς. Ο Ποσειδώνας με τη σειρά του ανάγκασε τη γυναίκα του Μίνωα να ερωτευτεί με έναν ταύρο που δημιούργησε το μυθικό τέρας, το Μινώταυρο.